Over mij

Tja, een pagina over mij.

Logisch dat jullie willen weten met wie je te maken krijgt, maarja, wat moet ik dan over mezelf schrijven?

Laat ik maar bij het begin beginnen:

In december 1982 (mijn hemel, dat klinkt echt ver weg) deed ik mijn moeder best wel pijn toen ik (2 weken te laat overigens) ter wereld kwam in het prachtige Woerden.
Daarna ben ik opgegroeid in Kamerik (ja, dat bestaat echt!), als middelste kind in een gezin van 3. Ik heb een oudere broer en een jonger zusje en het is waar wat ze zeggen, het middelste kind is altijd de leukste 😉. Overigens bij deze een gratis tip; jarig zijn vlak voor Sinterklaas is ruk! (dus voor zover je er iets over te zeggen hebt, plan het beter in haha!)

Linda is dus de naam, en sinds 2005 ben ik getrouwd met Ed.

Samen zijn wij de trotse ouders van 3 kinderen. Een zoon uit 2006 (mijn moeder had overigens gelijk, het deed inderdaad best wel pijn), een dochter uit 2010 (vlak na O&N jarig is gezond, want iedereen doet aan de lijn) en als cadeautje nog een zoon uit 2011 (jarig in of net voor de zomervakantie is vooral voordelig omdat de helft al op vakantie is 😂).
In 2021 hebben we ons gezin uitgebreid met een Engelse Cocker Spaniël; Roxy. Met haar “wenkies on fleek” is zij mijn beste wandelbuddie en zorgt ze dat ik aan mijn broodnodige buitenlucht kom.
Ik ben dol op reizen met mijn gezin. Denk hierbij niet aan dure vliegvakanties naar andere continenten, maar heerlijk met de auto in drie dagen naar Kroatië of Zuid-Frankrijk rijden vind ik één groot feest. Ik verblijf dan ook het liefst 3 hele weken op dezelfde plek, want in de eerste week moet je nog onthaasten, in de tweede week ben je nog totaal niet bezig met je vertrek, en in de derde week kun je nog even bonus-activiteiten doen. Zo’n aanrader!

Na de schoolcarrière ging ik aan het werk in de kinderopvang, en dat heb ik jaren met ontzettend veel plezier gedaan.

Na de geboorte van de kinderen wilde ik toch de kraamzorg in, en ben ik mijzelf om gaan scholen. Tijdens de studie met heel veel plezier gewerkt in de ouderenzorg, maar na de studie toch gelijk de overstap gemaakt.
Vervolgens heb ik een paar jaar gewerkt voor een kraamzorg-organisatie, maar vanwege de reistijd en werkdruk ben ik in 2018 voor mijzelf begonnen, met Babywaard Kraamzorg.

Ik kan wel zeggen dat dit de beste stap ooit is geweest!

Doordat ik voor mijzelf werkte, kon ik al vroeg in de zwangerschap kennismaken met de klant, waardoor er een fijne vertrouwensband ontstond. Dit merkten we terug in de kraamweek, ik voelde me nooit een vreemde in het kraamgezin (ik ben wel een beetje vreemd natuurlijk, maar daar kunnen de meeste mensen wel mee omgaan 🤪😉).
Ook kon ik zelf enigszins bepalen waar ik de kraamgezinnen aannam, waardoor het werk beter te combineren was met mijn eigen moederschap. Verder kon ik soms net even dat stapje extra zetten in het kraamgezin, omdat er geen organisatie achter me stond die bepaalde wat ik wel en niet mocht doen qua werkzaamheden.

Nou goed, dit klinkt allemaal reuze fijn en positief, dus waarom is de kraamzorg dan zo’n ondergeschoven kindje op mijn website en kun je je er zelfs niet meer voor aanmelden?

Eind 2025 hebben wij na een kort en hevig ziekbed afscheid moeten nemen van mijn zwager. Hij was pas 44 jaar oud, en liet een hele lieve vrouw en drie jonge kindjes achter. Dit was heftig, en zorgde ervoor dat we ‘het leven’ weer een beetje in perspectief zijn gaan zien. Waar werk je voor en waar leef je voor?
Vlak daarna kreeg ik te horen dat ik een auto-immuunziekte heb, die enorm triggert op stress en in mijn geval ook op een aantal voedingsmiddelen. En stress had ik. Sowieso stond ik altijd ‘aan’, want je weet nooit of een klant met 37 of pas met 42 weken gaat bevallen. Soms bevielen er 2 in 1 week, of vlak achter elkaar en was ik 16 dagen aan het werk. In de week erna had ik dan echt de tijd nodig om bij te komen en mijn eigen huishouden weer op de rit te krijgen (of werd ik alweer gebeld voor de volgende). Ik begon het te merken in de vakanties, dan kwam ik pas echt tot rust. Ik kwam ziek thuis te zitten, en na een hoop rouw, verwerking, acceptatie en nadenken heb ik de knoop doorgehakt om de kraamzorg gedag te zeggen. Met pijn in mijn hart, maar het geeft ook ruimte voor andere, nieuwe uitdagingen.

Voor meer, soms hilarische, belevenissen en foto’s; volg Babywaard Kraamzorg op FB en ‘Insta’ (klinkt hip man!)