Zo, daar zit ik dan ergens op een vroege ochtend na een slapeloze nacht. De beslissing die ik in mijn hoofd heb genomen dreunt na in mijn hart…

“Ik stop met de kraamzorg…”

Een zin die ik moet uitleggen denk ik, want wie had dat gedacht?!

Ik neem jullie mee terug in de tijd, naar de 12 maart:

Ik heb net een week of twee vrij gehad, en mijn volgende klant is 31 maart uitgerekend. De klant stuurt me ‘s morgens een berichtje: “Lin, ik denk dat het begonnen is”.
Deze mensen verwachten hun vierde kindje, en hoe leuk is het om weer terug gevraagd te worden ❤️.  Ik heb wat plannen voor die dag die ik onder voorbehoud door laat gaan, maar ik let constant op mijn telefoon. Aan het eind van de middag komt weer een berichtje: “Ik denk dat het vals alarm was, alles zakt weer af”.
Dit herhaalt zich de dag erna, én de dag daarna, maar vervolgens wordt het weer rustig. Zó rustig, dat ze bijna de 42 weken haalt.

Er wordt op 12 april een gezonde zoon geboren en de kraamweek begint.

De volgende klant is 16 april uitgerekend. Volgens haar eigen berekeningen was het 20 april, maar de echo schoof haar een stukje naar voren. Ik heb net twee volle dagen kramen achter de rug, als er ook bij gezin 2 een gezond kindje geboren wordt op 14 april. Wat een geluk voor deze gezinnen. Omdat het bij beide gezinnen goed gaat, lukt het me om te dubbelen.

Dit vind ik eerlijk gezegd loodzware weken. Je hebt je werk in het ene gezin aan kant, en kan vervolgens bij de ander weer opnieuw beginnen.  Ohja, en je hebt thuis ook nog een gezin. Wassen draaien, toiletten soppen, badkamers hygiënisch achterlaten en we verschonen iedere dag wel ergens een bed. Foei, foei, mijn rug protesteert… En vergeet de info en de vragen niet die je de hele dag beantwoord. Ik ben kapot aan het eind van de dag.

Tot overmaat van ramp (voor mij) denkt de baby van gezin drie (die 2 mei uitgerekend waren) “Weet je wat leuk is? Geboren worden op 16 april!!”

En toen had ik er drie. En dat rijmt wel, maar dat gaat nie(t).

Tijd om bij de collega’s te vragen wie er tijd heeft. Eén is er ziek, één heeft privé dingen gepland staan waardoor het gewoon even niet lukt. Een ander kan wel, maar niet alle dagen die ik nodig heb, en de volgende kan maar 3 uur op een dag. Iets is beter dan niets, en de collega die 3 uur op een dag kan helpen springt in.
Alle plannen die ik had voor de komende week zeg ik maar af. Niet naar de verjaardag (geen puf voor), niet naar de voorstelling van mijn kind (want werk), en het huishouden schiet er thuis meer en meer bij in (hoewel mijn man inmiddels gewend is om de boel dan feilloos over te nemen) want mijn man moet ook gewoon 5 dagen werken.

Kortom; stress.

En laat die stress zich bij mij uiten in:
1) Slecht slapen. Soms lig ik hele nachten wakker. Ik ben wel moe en mijn kop knalt uit elkaar van vermoeidheid, maar slapen ho maar.
2) Jeuk. Lichen Scleroses is een auto-immuunziekte, en dat vlamt bij mij op als ik stress heb.
3) Somberheid. In deze drukke periodes kan ik eerlijk gezegd echt niet genieten van het werk. Wél van de gezinnen en de heerlijke baby’s. Maar niet van alles er omheen.
Somberheid gaat het beste over als je leuke dingen doet, maar daar heb ik in dit soort weken geen puf voor.

Helaas is deze situatie een steeds vaker terugkomend ‘probleem’. Er is een groot tekort aan krmvz, en de verzekeringen eisen ook van ons ZZPers dat we helpen de druk te verminderen. Dus nemen we meer en meer zorgen aan, en zien we wel waar het schip strand (note to self: het strand met een berg ellende op mijn bordje 🥴).

Ik geniet onwijs van het helpen bij een bevalling, maar niet van het wachten op die bevalling.

Ik geniet ontzettend van het kramen in een gezin, maar niet (meer) van de onzekerheid die dit werk met zich mee brengt.
Ik krijg energie van het aanleren van vaardigheden aan nieuwe ouders, maar ben klaar met de gevolgen die dit werk heeft op mijn privéleven.

En dus neem ik in die week waarin alles in het 100 liep, een beslissing na de zoveelste slapeloze nacht.

“Het is mooi geweest Lin, nu ga je voor jezelf kiezen”

En dat is de uitleg van de keuze om te stoppen met de kraamzorg. Natuurlijk blijf ik wel de cursus Liefdevolle Verwachting geven, en Liefdevol Voorbereid met Olga ❤️. Ik zie tijdens de Centering nog heel veel zwangeren, en geef met veel liefde draagconsulten en info over dragen. En begin volgend jaar ga ik nieuwe dingen opstarten 😍. In eerste instantie naast de gezinnen die nog gepland staan tot de zomervakantie, maar daarna in een meer prominente rol. Daar heb ik nú al zin in, en dat bruisende gevoel mis ik al een tijdje ❤️